We moeten naar onze ambassade gaan.
Die aan de andere kant van de stad.
Het leger heeft vast de straten afgesloten.
Kom. Schiet op. Laten we geen tijd verspillen.
YANGON, MYANMAR - 25 AUGUSTUS 1996
Daar. De trein.
We stappen op de trein. Kom op.
Kom. Snel.
Bij de Tweede Wereldoorlog waren meer dan 100 miljoen mensen betrokken
uit meer dan 30 landen.
India vocht nog steeds voor haar onafhankelijkheid van de Britten.
Tegelijkertijd vochten miljoenen Indiase soldaten
voor het Britse Rijk.
Nadat het Britse leger door de Japanners was verslagen in Singapore in 1942,
vormden de Indiase krijgsgevangenen samen met burgers
het Indiase Nationale Leger met steun van de Japanners.
Dat had ook een vrouwenregiment. Het Rani Jhansi-regiment.
Samen met het vrouwenregiment
wilden 50.000 soldaten van het INL naar Delhi marcheren
om oorlog te voeren tegen het Britse Rijk voor de vrijheid van India.
RANGOON, BIRMA - JULI 1943
Ik kom zo terug.
Hoe is het nu met je?
Sorry, ik hoorde niet wat je zei.
Dus je kunt weer horen.
- Ja. - Een wonder.
- Reis jij ook met deze trein? - Nee.
Met de volgende.
Maya.
De trein gaat vertrekken. Zullen we gaan?
- Laat maar. - Sorry.
NETAJI VRAAGT OFFER VAN INDIËRS.
Sorry.
Kom op. Sta op.
We gaan naar de Indiase grens.
De INL-eenheden moeten gekoppeld zijn
aan de Japanse troepen in de actie in Imphal.
Nee. Dat gaat niet gebeuren.
Netaji heeft duidelijk gezegd dat het INL alleen Indiase bevelen opvolgt.
Wij moeten de aanval op Imphal leiden, Daichi-san.
Denk je dat je mannen hun positie behouden
als de eerste Britse kogel op ze wordt afgevuurd?
Denk je dat ze op andere Indiërs kunnen schieten?
Dat komt uit een heilige tekst. Bhagavad Gita.
In een rechtvaardige oorlog
wankelt je plicht als soldaat niet,
al moet je je eigen familie doden.
Daichi-san, waarom moeten wij met het dilemma leven
of we Indiërs neerschieten
die India in Britse slavernij houden?
Zij moeten leven met het dilemma of ze Indiërs neerschieten...
die hun land willen bevrijden.
Breng veel verband. Verzorg eerst de zwaargewonden.
Vandaag
begint onze strijd hier.
En deze strijd eindigt pas als we Delhi bereikt hebben.
- Op naar Delhi. - Op naar Delhi.
BIRMA
Die Tintin
heeft het leger onze beschrijvingen gegeven. Ze zoeken ons nu.
Shit. Ik zei toch dat we naar de ambassade moesten gaan.
Rangoon is helemaal afgesloten. Er is een avondklok ingesteld.
Het is nu onmogelijk om daarheen te gaan.
En je hebt een soldaat doodgeschoten.
Daarvoor kun je gedood worden.
Als we de rivier stroomopwaarts volgen, komen we in Kalewa.
Toch?
Ja.
En vandaar leidt de weg toch naar Tamu?
Waarom vraag je dat? Waarom zouden we daarheen gaan?
Omdat het vlak bij de Indiase grens is.
Dat is nu de enige manier.
We moeten de grens oversteken om India in te komen.
Wie ben je?
Je bent hier eerder geweest, hè?
Er zijn bevelen van het hoofdkwartier.
Het Rani Jhansi-regiment zet een kamp op voor Maymyo.
De Subhas Brigades Een en Twee gaan naar Imphal.
Morgenochtend krijgen jullie bevelen om verder te marcheren.
- India zegeviert. - India zegeviert.
Zij bewerkt een veld in één dag. Met een sikkel.
Hou je mond.
Sorry.
Je speelt heel goed fluit.
Dank je. Ik kan het je leren.
Mijn oma zong dit liedje vroeger.
Ik heb het van haar geleerd.
Het gaat over een heel grote liefde.
Ja.
Haar liefde voor haar land.
Mijn oma miste India heel erg.
En dan zong ze dit liedje.
Doordat ik dit liedje zo vaak hoorde,
werd ik ook verliefd op India.
Die verhalen hebben een beeld gevormd in mijn hoofd.
Ik wil zien of dat klopt.
Maya, binnenkort ben je in India.
Maar ik kan je één ding vertellen.
Het echte India is veel mooier dan jouw voorstelling.
En India kun je niet vastleggen met één beeld.
Er zijn heel veel verschillende kleuren, seizoenen,
culturen, mensen, talen...
India is een prachtig land. Het is uniek.
Waarom deed je dat?
Als je over India praat, licht je gezicht op.
En je had trouwens ook een foto van mij verstopt.
Maar die heb je verscheurd.
Het maakt niet uit. We maken een foto samen in Delhi.
Bij het Rode Fort.
Na al die jaren
ben ik hier weer.
Dezelfde paden, bijna dezelfde omstandigheden.
Kolonel, weet je waarom ik Rani heet?
Mijn oma gaf me die naam. Zij zat ook bij het INL.
Hoe heette ze?
Janki. Ken je haar?
Nee.
Ze heeft een school vlak bij Maymyo.
Oma is altijd deel geweest van de democratische beweging hier.
Het leger nam haar heel vaak gevangen, maar
ze is nooit gestopt.
Hé. Sta snel op.
Er komen soldaten aan.
- Rennen. Opschieten. - Kom op. Snel.
Kom mee.
GRENS TUSSEN INDIA EN BIRMA 14 APRIL 1944
Ik zie beweging op de zuidoostelijke helling.
Ahmed.
Die kant op.
Gaat het? We gaan. Kom op.
Sergeant. Controleer de hellingen met je troepen.
Controleer de hellingen.
Terugtrekken in de bunkers.
Soldaten.
Er is slechts één bunker die ons van India scheidt.
Ons thuis is aan de andere kant.
Ons India.
- Op naar Delhi. - Op naar Delhi.
Zijn ze gek geworden?
Ja.
- Goedemorgen, broeder. - Goedemorgen.
We willen de rivier over.
Dat kan niet. Ik moet spullen gaan verkopen.
Help ons, alsjeblieft. Je zult geen last van ons hebben.
Er zijn veel soldaten.
Help ons, alsjeblieft.
- Dat is niet mogelijk. - Help ons.
Ga weg. Het is niet mogelijk.
Alsjeblieft, help ons.
DRIE WEKEN NA DE STRIJD
Waarom moeten mijn mannen loopgraven graven, Daichi-san?
We moeten vooruit.
Dat zijn de bevelen.
Maar dat zijn niet onze bevelen.
Die Willis had gelijk. Ze hebben kruiers van ons gemaakt.
Loopgraven graven, spullen dragen.
Je gebruikt ons.
De Japanners gebruiken het INL. We moeten een oorlog voeren.
Ons bevel is hier blijven.
Het Japanse leger gaat het Britse leger omsingelen.
Daar ligt het Imphal-bekken.
We zijn er bijna.
Als we het Dimapur-station innemen, snijden we de Britse toevoer af.
We moeten wachten.
Dit is het moment om aan te vallen.
Dat is niet aan jou, Sodhi-san.
Of aan mij.
Als het begint te regenen, kun je dat 'omsingelen' wel vergeten.
Aan het werk.
Vertel eens, kolonel.
Geloofde je echt dat het INL kon winnen
van de Britten in Imphal?
Dat was voor ons niet de reden om te vechten.
We offerden onszelf op.
En we hadden kunnen slagen, maar...
Honderden per dag. Dag en nacht.
De Britten hamsteren voor de moesson.
Waar is onze voorraad?
We moesten wachten op onze voorraad.
De Britten maken hun voorraad aan.
Wij zitten hier te wachten op niets.
We hebben bijna geen medicijnen meer
en binnenkort hebben we ook geen eten meer.
Zoek dekking.
- Dekking. - Klootzak.
Zoek dekking.
Wat is dit?
'Het Japanse leger zal jullie nooit waardig behandelen.
'Jullie zullen altijd hun slaven zijn.
'Jullie hoeven geen honger te lijden. Niet aan malaria te sterven.
'Verlaat het leger der verraders en kom terug naar je land.
'Jullie familie wacht op jullie terugkomst.
'Hou een witte vlag boven je hoofd en loop naar ons toe. Naar veiligheid.
'We beloven dat jullie binnen een paar dagen terug naar huis,
'naar jullie familie, kunnen gaan.'
Regen.
Het regende harder dan de Japanners zich konden voorstellen.
Wij hadden ook nog nooit zoiets gezien.
Die regen spoelde al onze aanvoerlijnen weg.
Die regen verpletterde onze hoop.
Die regen doodde ons een voor een.
Ik kan niet meer amputeren met messen.
Er zijn geen medicijnen meer.
We gaan dood aan malaria en dysenterie.
Ze gaan daar allemaal dood.
Tokas.
Heb geen medelijden met me.
Ik heb mijn strijd gestreden.
In deze regen kunnen we geen voorraden naar Imphal brengen.
Maar het is lang geleden sinds we ze voorraden hebben gestuurd.
- We kunnen niets doen. - Jawel.
We hebben geen voorraden meer.
Er is nog voor een paar dagen.
De Britten kunnen het lang uithouden.
Maar Imphal behouden is onmogelijk.
De situatie is hier heel ernstig.
Over.
De situatie was heel ernstig.
Het Indiase Nationale Leger was van alle kanten afgesneden.
De zieken en de stervenden
werden een voor een teruggestuurd.
Ze eten bladeren. Ze gaan dood.
Hij vroeg me jou de fluit te geven als hij doodging.
Om je te bedanken.
Omdat je van hem een beter mens hebt gemaakt.
Alpha Company, geef antwoord.
DRIE MAANDEN NA DE STRIJD
Sodhi-san.
Het was een eer om naast jouw mannen te mogen vechten.
Hopelijk wordt je droom van een vrij India werkelijkheid.
Ons bevel is nu terugtrekken.
Ons bevel is terugtrekken.
Commandant,
we kunnen ons niet terugtrekken.
We moeten vooruit en onze kameraden helpen.
Ik moet jullie naar huis brengen.
We kunnen ze hier niet laten sterven.
Dit kamp is hun laatste hoop.
Waar kom je vandaan?
Ik was het niet.